Home alone

Gister heb ik mijn ouders uitgezwaaid op Schiphol. Ik heb ze eerder uitgezwaaid, maar dit keer had ik er best moeite mee. Ik ben de laatste dagen weer eens sentimenteel. Ik kon gister moeilijk slapen. Ik moest wennen om 'alleen' thuis te slapen (ik ben een schijterd).
Ik was blij dat een vriendin en mijn schoonzus vandaag langs waren gekomen. Die spinnen moeten altijd mij weer eens hebben. Ik schrok me een hoedje toen ik via de gang naar de woonkamer liep. Ik zag echt een grote spin en mijn schoonzus schoot me te hulp na mijn hulpkreten uiteindelijk gehoord te hebben. Mijn neefje van 4 zat de spin te observeren samen met mijn andere neefje van 7 en ik schuilde achter mijn kamerdeur, voor het geval dat de spin zou springen, vliegen, hoe je het maar wilt benoemen. Ja, er zijn spinnen die springen! Ik heb echt een keer zitten janken door een spinnetje dat ineens tevoorschijn sprong ergens in de keuken! Die wist mij echt te laten schrikken. Godzijdank was er vandaag iemand thuis....
Gatver-gatver-gatver, spinnen zien er zo vies en eng uit. En ze hebben zo een eng en griezelig loopje. Moet dat nou spin, spinnetje? Ieuyk, enfin. Ik heb eerder voor een periode alleen thuis gewoond, maar nu lijk ik er best moeite mee te hebben. I’m home alone and I don’t like it anymore. Gelukkig trekt een vriendin vanaf morgen of overmorgen bij me in. Wat is eenzaamheid betreurenswaardig….