Palestina, woorden schieten tekort!

No need for words!

!!!!!!!!!!!!!!

Wat hebben deze onschuldige kinderen, jongeren, volwassenen en ouderen misdaan?!?

*S.O.S. Palestina

Donatie voor noodhulp in Gazastrook: http://www.islamic-relief.nl/

"Islamic Relief helpt de Palestijnse bevolking al sinds 1994. Vanuit haar veldkantoor in de Gazastrook kon het team van Islamic Relief Palestina daarom direct hulp bieden aan de mensen die zijn getroffen door de bombardementen.
Islamic Relief Palestina heeft een noodhulpteam samengesteld dat doorlopend werkt in de getroffen gebieden, ziekenhuizen, ambulances en op de eerstehulpposten. Ook houdt Islamic Relief Palestina een lijst bij van de materialen waar dringend behoefte aan is. Daarop staan onder meer medicijnen, medische apparatuur voor ziekenhuizen en eerstehulp-setjes.
Islamic Relief Palestina werkt samen met het Palestijnse Ministerie van Gezondheid in de Gazastrook, met de WHO (Wereldvoedselorganisatie van de Verenigde Naties) en andere noodhulporganisaties die in de Gazastrook actief zijn.
Het hoofdkantoor van Islamic Relief heeft $ 3 miljoen toegezegd om de Palestijnse bevolking te ondersteunen. Alle fondswervende kantoren van Islamic Relief, waaronder Islamic Relief Nederland, helpen bij de inzameling van dit bedrag. "

Centrale Bieb

Na gister niets uitgevoerd te hebben voor school, heb ik besloten om vandaag op zijn minst een studieboek te lezen. Dat ik in ieder geval toch nog iets doe voor school geeft me een beter gevoel. Omdat ik thuis veel afleiding heb, tv, graag luier of in bed lig, heb ik besloten om het boek dat voor school gelezen moet worden in de centrale bibliotheek te lezen. Deze centrale bieb is vlakbij het centraal station en 1 van de plekken in Amsterdam waar ik graag naartoe ga. Ik zit altijd op de zesde verdieping voor het raam, als ik alleen moet lezen. Dit raam is heel groot, van het plafond tot aan de grond en je hebt geweldig mooi uitzicht op Amsterdam en het water:

Op de zevende verdieping van de centrale bieb heb je La Place. Ik ben na een uur lezen 1 verdieping omhoog gegaan om in gezelschap van cappuccino mijn boek verder te lezen. Lucky me, er was voor even live muziek. Er liep een meneertje rond met een viooltje en maakte mooi en vrolijk muziek. Dit duurde kort en was toen weg, gelukkig, want op een gegeven moment ga je je toch irriteren omdat je een boek aan het lezen bent, ik in ieder geval wel. Ik was zo diep in mijn boek en opeens hoorde ik een stem: Mevrouw, ….. Ik keek op en zag een oude man voorbij lopen en zei: Sorry? Ik heb u niet goed verstaan. De man stopte en herhaalde: Is het een spannend boek? Ik dacht eerst bij mezelf hoe komt hij daar nou weer bij, wellicht lees ik een droevig of een sadistisch boekje? Ik zat er iets ingezakt bij, omdat het leren bankje waar ik op zat heerlijk was, maar niet omdat het boek spannend was…. Ik antwoordde vervolgens: Euhm, nou spannend is het niet, maar wel een beetje interessant. Meneer: Ow, studieboek zeker (met een grijns op zijn gezicht). Ja, antwoordde ik. De man zei mij gedag en weg was de man. Hahaha, ik vond het wel grappig, nieuwsgierig ventje, ik dacht dat vrouwen alleen erg nieuwsgierig waren, dus niet! Later ben ik ergens anders gaan zitten, zodat ik toch beetje in beweging zat en niet slaap kreeg van het lezen. Ik ben op de zevende verdieping, in La Place weer bij een raam gaan zitten en de zon scheen prachtig! Ik had weer prachtig uitzicht. Ik ben even gestopt met lezen en heb het prachtige uitzicht met de zon die zo mooi en warm scheen zitten bewonderen.


Onderweg naar huis was de hemel schemerig. Ik zag 1 opvallende en sprankelende ster boven in de hemel. Ik heb er eveneens een foto van gemaakt, alleen kun je op de foto niet zien hoe mooi deze ster in de hemel aan het sprankelen was.

Ik liep door naar de bushalte en toen werd ik gegroet. Ik keek op om te kijken wie mij spontaan groette, ik dacht dat ik weer een bekende voorbij liep zonder hem/haar gezien te hebben. Het was een onbekende man, hij zag me kijken en vroeg meteen met een grote grijns op zijn gezicht: Al-lus ggggoed! Omdat ik me heb voorgenomen om geen of minder onbekenden terug te groeten heb ik hem gewoon genegeerd. Btw, hij zag er best creepy uit, ik bedoel zo spontaan hoef je ook weer niet zijn! Ik keek even later achterom, omdat hij mij ook zo een achtervolgtype leek, maar ik was te bevooroordeeld.

Morgen wordt het weer de centrale bieb, ik moet het boek z.s.m. voor school uitlezen. I don't like the book but I love the centrale bieb!

Het strand in de nacht (in Didim)

Ik zit te denken wat ik op dit moment het liefst zou willen doen of waar ik het liefst zou willen zijn.... Het is nu 0.16 uur, omdat ik vandaag tot laat in de avond in bed heb gelegen, heb ik nu nog geen slaap (ik was ziekjes :( ik was misselijk, duizelig en voelde me beroerd).
Nou, ik weet al wat ik op dit moment het liefst zou willen doen. Ik zou het liefst nu, s'nachts in Didim alleen op het strand willen zitten en naar de donkere hemel en duizenden sterren willen kijken. Ik heb dit werkelijk eveneens mogen ervaren. In de zomervakantie was ik o.a. 10 dagen in Didim en wat heb ik genoten van mijn vakantie. Overdag genoot ik van de zon en zwemmen, laat in de avond zat ik alleen op het strand een boek te lezen of ik zat de donkere hemel met sterren te bewonderen. Ik zat dan ook tot ongeveer 1.30 uur op het strand, zonder gezelschap en zonder me te vervelen. Het heerlijke weertje met een klein briesje, het geluid van de zee en golven, uitzicht op het water en sterrenhemel was prachtig en zo mooi rustgevend. Ik was God eveneens dankbaar voor deze mooie gelegenheid en nu nog. Het terugdenken aan deze mooie nachten in Didim vult mijn leegte van binnen (de leegte van binnen die ik soms heb) en ik kan de rust en vreugde van toentertijd voelen, ook al is dit niet zo intens als toen, still it really makes me feel good….
21 dec '08




Memory photo: Didim 2008

Sessiz ve boş

Yalnızlık sessizlik
Sessizlik yalnızlık

Yalnızlık boşluk
Boşluk yalnızlık

Yalnız geldik bu dünyaya
Yalnız gideceğiz bu dünyadan…

Asi

18 december 2008

Shoe attack :D

Ik zag dit vandaag op het nieuws en heb er wel hardop om moeten lachen. Dat Bush uberhaupt zijn gezicht durft te vertonen in Irak? Vaarwel zeggen tegen een land waar je misdaden hebt begaan jegens onschuldige burgers? Tjah, dan krijg je hoe het in de Arabische cultuur schijnt te gaan, schoenen naar je hoofd gesmeten hahahaha. Terecht ook! Ik vraag me af wat voor beeld we zouden zien als de journalist Bush met 1 van zijn schoenen had geraakt :D Chips, hij wist net op tijd weg te duiken. Hey, Bush, je bent scherp heur hahahahaha

Druk-druk-druk!

Eindelijk toegekomen aan schrijven/typen om mijn hart op te luchten. Jezus, wat heb ik het de laatste tijd druk! Druk, druk, druk en nog eens druk! Ik haat drukte en het druk hebben! Ik heb bijna vakantie en moet nog een hoop doen voor school en de deadline maakt het allemaal erger. Ik doe ook alles op het laatste moment, anders word ik gek! Eigenlijk word ik al gek van om iets op het laatste moment te maken voor school en ook eigenlijk als ik het ruim op tijd maak. Vaag wat ik zeg? Ja, vind ik ook. Enfin. Ik kwam dit weekend erachter dat ik schaatsen erg leuk vind! Niet dat ik het kan, maar wat een lol is dat! Ik kwam erachter tijdens het verjaardagsfeestje van mijn aller-aller beste vriendin Tour. Dit verjaardagsfeestje, gezellige avond uit eten en schaatsen werd verpest door een engerd! Onderweg naar huis werd ik achtervolgd door een engerd! Het was best laat en ik was alleen, omdat de rest uitging moest ik in mijn uppie naar huis. Hoe het is afgelopen met deze engerd vertel ik niet, geen zin, in ieder geval niet slecht. Hij stopte met achtervolgen nadat ik mijn telefoon opstak en duidelijk liet merken dat ik iemand belde voor hem! Toch vertelt hoe het is afgelopen, hihihi…
Ik wil de laatste tijd in een beer veranderen, echt waar, zodat ik een winterslaapje kan houden.

Ik ben de laatste tijd zo moe. Ik wil lang slapen of gewoon mijn hele dag in bed doorbrengen, maar er zijn belangrijke dingen die gedaan moeten worden waardoor ik uit bed moet! Wel heb ik vandaag een afspraakje bij het ziekenhuis links laten liggen, zodat ik langer kon slapen. Ik had allang moeten verschijnen bij het ziekenhuis voor een bloedonderzoek, maar toen was ik ziekjes en nu was ik zo moe dat het ziekenhuis, mijn gezondheid mij niet interesseerde. Ik heb voor een lange tijd medicijnen gebruikt met uiteraard bijwerkingen, en niet zomaar bijwerkingen. Ja, sorry ‘mijn gezondheid’, ik word snel moe door drukte. Ik bel wel voor een nieuwe afspraak, doe ik! Yoga van afgelopen zondag heb ik ook moeten missen, door slapen.
Dan heb ik nog iemand die niet goed snik is, die ik ooit in mijn leven heb toegelaten. Na 13 keer bellen, sms versturen en inspreken in mijn voicemail, moet je er toch bij neerleggen dat ik je niet wil spreken en niks meer met je te maken wil hebben. Ik neem niet op, reageer niet op je sms en je voicemail en toch doorgaan? Welke idioot probeert het nog eens 5 keer rond 4.20 uur?! Ik dacht dat ik destijds duidelijk tegen je was geweest, wat ook echt zo was, alleen vertik je het om het te snappen! Vrienden blijven zit er niet in!
Maar goed. Om van mijn drukte te ontsnappen was ik van plan om eerst met een vriendin naar Rotterdam te gaan om te winkelen, daarna afgezegd voor Mey, anders zou ik Mey 3 weken niet zien. Dus mijn dagje Rotterdam is dagje Utrecht geworden. Aangekomen in Utrecht was ik niets anders dan een simpele paal op het station. Mey vond het niet erg dat ik in een paal veranderde, gezien ze meer dan 30 min. te laat kwam. Om van een paal weer in een mens te veranderen ben ik naar Bruna gegaan, boeken kijken. Ik heb een boek gekocht, “het zijn net mensen” van Joris Luyendijk. Schijnt een goed boek te zijn en het was nog eens afgeprijsd. Nog een boekje gehaald, voor Mey, wat ik ook heb, het humoristische boekje “burqa babes”. Gek genoeg werd ik gebeld door Mey. Ik dacht, ow, zou ze nog komen dan? Mey: Waar ben je? Ik: Bij Ako of Bruna, ik weet het niet, Ako of Bruna? Ik wierp een blik naar een onbekende man die in de buurt stond, de huh-ik-ben-in-de-war-waar-ben-ik-eigenlijk-blik en de man begreep het snel en zei: Bruna. Hahahaha, ik moest er later wel om lachen, Jezus, wat blikken wel niet kunnen zeggen en dan mijn houding en blik van: “Hey. Jij, hel-pen!”
Mijn dag van vandaag met een sms blunder kan niet vergeten worden. Ik ken een RachiD van school en een RachiDA uit mijn klas. Ik kreeg van RachiD een sms, sms’te terug met het idee dat ik met RachiDA aan het sms’en was en beëindigde het sms met een kus! Ik zag nadat ik het sms’je had verstuurd, dat ik het verdomme naar RachiD had gestuurd. Is het nog te volgen? Ik belde RachiD gelijk paniekerig op en sprak brutaal door hem heen, dat hij mijn sms niet als verstuurd moest beschouwen, omdat ik dacht dat ik naar RachiDA het sms’je had verzonden en dat hij het moest wissen! Deze Rachid is tevens getrouwd. Later kwam ik hem toevallig tegen bij 'Wok To Walk' (trouwens lekker wokken daar) en toen heb ik nog een keer duidelijk gemaakt dat het sms’je niet voor hem was bedoeld, dat ik in de war was met RachiD en RachiDA. Deze dag, met in mijn hoofd, ik-moet-heel-veel-doen-en-regelen-voor-school en ik-ben-zo-moe-en-wil-alleen-slapen is goed gekomen. Ik heb een heel leuke rok voor een mooi prijsje gehaald en een super goedkoop tasje (5 euries!). Ow en nog een vestje, ook afgeprijsd. Thuis aangekomen, snel te werk gegaan voor school, douche genomen en nu zit ik rustig achter mijn laptop. Ik moet de komende dagen verslagen maken en moet beginnen met solliciteren naar een stageplek als schoolmaatschappelijk werker (ik wil na mijn studie als SMW gaan werken). Bah, morgen na school een afspraak in Zaandam, ook dat moet gebeuren, daarna aan de slag met een verslag. Zucht. Ik wil rust! Ik stop nu met mijn lange en chaotische verhaal, wilde het nog summier houden, dus niet. Stoppen! Stop.

Bang kindje en cutie big pie :D

Dit is zo een leuk en schattig filmpje, hahahahaha. En ik maar denken dat ik de grootste bangerik op aarde was :idi: Ik mag dan wel met een nachtlampje slapen, bang zijn voor insecten en horror films, maar ik was vroeger niet bang voor de poppenkast :idi: Op mijn hoofd slaan met een voorwerp doe ik tevens niet als ik bang ben :idi:




Tontis, tombis, tonton, tombik, tombili, tombala, sosis! Yerim ben bunu ya. Wat heb ik me hier rot om gelachen en wat een cutie big pie is dit jongentje. Hij heeft hele lieve en dikke wangentjes, echt om in te knijpen! Zijn wenkies (wenkbrauwen) doen het op het einde :D
Wel sneu, zo een klein kind met overweight, maar echt een schattige oliebolletje ^_^

Cennet ^_^

Çok hoş bir film. Oyuncularmız Fayriye Evcen ve Engin Altan Düzyatan, rollerini süper oynuyorlar. Bence herkezin cenneti olmalı ki hayat daha bir hoş olur, yalan ve gercek olmayan cennet olsa bile… Kesinlikle seyr edilmeye değer bir film ^_^


“Onun adı A, Can değil sadece A…”

Can 29 yaşında Atipik psikoz ve düşük zekasına rağmen büyük hayal gücüne sahip bir adam. Yaygın tanımıyla geri zekalı …

7 yaşında annesi öldüğünde yaşadığı travma sonucu annesinin hayaliyle yaşamaya başlamış ve annesi dışında kimseyle iletişime giremediği bir çocukluk geçirmiş. Bu yüzden kendine ait bir cennet yaratmış. Ve bir gün cennetinde tek başına değil güzel bir kızında ona eşlik ettiğini fark eder.

Bu hikaye, kendi kurduğu cennetinden çıkarılıp yalancı bir cennette, akıllı bir yetişkin olabilme şansı verilmiş bir çocuğun hikayesi…

…Ya da bu masal ile gerçeğin hikayesi…

* Filmin müziği, "Ölüyorum"

Cappu ♥

"Cappuccino is een Italiaanse koffiesoort, oorspronkelijk afkomstig uit Wenen, de koffiehoofdstad van Europa. De koffie bestaat uit melkschuim, melk en espresso (sterke koffie). Soms wordt er ook cacaopoeder of kaneel over gestrooid." wikipedia

Als ik op school ben, als ik in de trein zit, als ik met vriendinnen ben, als we wat gaan drinken neem ik altijd een cappuccino. Ik vind het heerlijk! Zelfs als ik vanaf centraal station lopend naar huis ga en het is koud weer, is een bekertje cappuccino onmisbaar. Af en toe zie je mij met koud weer ook lopen met een beker cappuccino, als ik in de stad ben of zelfs aan het winkelen ben. Een docent zei laatst op school dat een beker koffie/cappuccino echt kenmerkend is aan mij, dat ze mij er altijd mee ziet. Als ik buitenshuis ben snak ik gelijk naar een kopje of bekertje cappuccino, maar thuis drink ik dus nooit cappuccino. Het viel me laatst op dat ik thuis geen koffie drink, noch cappuccino. Ik mis het ook niet bepaald, tenzij ik een paar dagen lang achter elkaar thuis zit, dan wel. Ik vind sowieso de kant en klare cappuccino’s niet lekker, wat je thuis zelf kunt maken, zo mislukt. Zelf 1 maken? Komt nog wel... En nog iets, Starbucks lovers, cappuccino van Starkbucks is helemaal niet zo lekker en heel vaak is het koud. Zoveel over gehoord, nou, ik vond het niet denderend. Doe mij maar cappuccino van Coffee Company <3



* Photo made by me, in Utrecht

Su kenarı

Otursak beraber bir su kenarına

Soğuk hava demeden oturup konuşsak

Ellerimizde sıcak bir fincan kahve, beraber suyu seyir etsek

Sen ve ben

Derdimizi döksek suya

Vakit gecmeden, pişmanlık doğmadan, konuşsak bir su kenarinda...

Asi

4 dec 08

* Photo made by me

Voor 'Bij'

Ik hoorde onlangs dit mooi liedje "you could be happy" van Snow Patrol voor het eerst en dacht:

Bij,
Ik wil nogmaals ‘sorry’ zeggen. Ik heb het destijds reeds gezegd, maar dat was nadat ik de schade had verricht. Ik was hard en heb je hard doen vallen op je bek. Sorry, ik was mezelf niet! Dit was nooit de bedoeling geweest. Af en toe denk ik nog aan je. Ik vraag me stiekem af of jij dat ook doet. Jij bent de meest bijzondere persoon geweest die ik tot nu toe ontmoet heb. Alleen weet jij dit niet en zal jij dit ook nooit weten. Ik kom er ook net achter.
Destijds kon ik me irriteren aan je telefoontje of sms, maar nu mis ik het.
Ik vraag me af of je mijn papieren foto, wat je verborgen had in een jas van jou reeds verscheurd hebt? Je zou het laatst doen, maar het was je toen niet gelukt, vertelde je me later. Ik denk dat het je uiteindelijk toch is gelukt en terecht ook.
Na jaren heb je uiteindelijk mijn nummer uit je telefoon kunnen wissen, maar ik vraag me af of je me eveneens uit je geheugen hebt kunnen wissen. Ik nog niet. Raar, hé? Zou jij dus nooit denken en verwachten van mij. Ik eveneens niet van mezelf.
Elk jaar belde of sms’te je mij op mijn verjaardag. Dit heb je een paar jaar volgehouden en je bent er nu helemaal klaar mee. Terecht ook. De andere dingen wat je voor me hebt gedaan, benoem ik niet. Dit zal alleen maar schriftelijk bevestigen hoe slecht ik ben geweest, hoe hard ik ben geweest, hoe blind ik ben geweest en hoe ondankbaar ik ben geweest. Sorry.
Ik hoop dat je gelukkig wordt en dit meen ik oprecht. Ik hoop dat je het geluk vindt, wat je niet in mij hebt kunnen vinden......
Sorry.

5 dec 08

* You could be Happy (I hope you are!)- Snow Patrol

Tarik Tufan dan bir kac satir

Dikbaşlı yürüyüşlerin olmalı.
Her aşkı feda edebilecekmiş gibi duran çelik bir kalp taşıyormuş gibi asi,
umarsız ve ifadesiz bakışlarla yürümelisin...

Fakat hiç kimse bir yaprağa gözyaşı dökebilecek olmanı anlamamalı.

Güçlü ve direngen yürüyüşlerin olmalı....

Complimenten!

Het was een zonnige dag in Amsterdam, oktober 2008. Ik was met een hele lieve en leuke vriendin Hül, met wie ik urenlang over alles en nog wat kan praten. We zaten op een andere vriendin te wachten. We zijn toen aan het water tegenover het centraal station gaan zitten, de kant waar je een rondvaart kunt nemen om Amsterdam via kleine bootjes te bezichtigen. We hadden mooi uitzicht en we raakten aan de praat. Toen hadden we het over complimenten. Ik had het over het effect van complimenten dat over het uiterlijk ging en over het effect van complimenten dat over het innerlijk ging, wat het bij mij deed. Op een gegeven moment zei mijn liefste vriendin: “Waarom schrijf je niet hierover iets”. Zo gezegd, zo gedaan, ik heb het geprobeerd.

- Je ziet er leuk uit. Dank je, zeg je uit beleefdheid. – Je bent een mooi meisje. Dank je, zeg je uit beleefdheid. – Je ziet er elegant uit. Dank je, zeg je weer uit beleefdheid. – Je ziet er altijd stijlvol uit, je ziet er weer leuk uit. Dank je, dank je, zeg je weer uit beleefdheid en zo blijft het doorgaan. Op een gegeven moment heb je het gewoon gehad, complimenten over je uiterlijk. Waarom heb je het dan gehad? Het is toch leuk om van anderen leuke en lieve woordjes te horen? Ja, maar niet als het altijd over het uiterlijk gaat. Je gaat je afvragen of alleen je uiterlijk telt en opvalt. En dan denk je, is dat het enige wat goed is aan mij, mijn uiterlijk en verder niets? Mijn innerlijk dan? Je voelt je net als een etalagepop. Een ding met een buitenkant en geen binnenkant, een lege binnenkant. Nee, nee, ik heb echt geen eigendunk van mezelf of dat ik me iedere ochtend voor de spiegel bewonder. Wie krijgt er nou geen complimenten over zijn uiterlijk? Niemand! Wie heeft er nou nooit van zijn leven iets leuks gehoord over zijn uiterlijk, al gaat het maar over je ogen of een leuk truitje dat je draagt? Hoe lang blijft een compliment dat over je uiterlijk gaat bij je hangen? Niet lang, in ieder geval bij mij niet. Je gaat je eveneens afvragen of de complimentjes wel gemeend zijn, ik bedoel het floept uit iedereen zijn mond en nog wel eens dezelfde complimenten. Je kunt het op een gegeven zelf invullen! Ja echt! – Je ziet er… Leuk uit, zeg je in jezelf! Ja hoor, dat kwam ook uit de mond van de complimentgever. – Je bent…. Een mooi meisje! Ja, en alweer is het raak!
Zijn we zo oppervlakkig geworden dat we alleen naar het uiterlijk kijken en niet verder? Telt alleen het uiterlijk van een persoon? Is het voldoende om een mooi uiterlijk te hebben om door het leven te gaan en geaccepteerd te worden? Zit er dan niet ‘iets’ schuil achter een mooi uiterlijk? Innerlijk! Is een mooi uiterlijk blijvend? Het is toch echt het innerlijk dat blijvend is. Schoonheid is tijdelijk.Je voelt je niet compleet op de één of ander manier. Heb ik buiten mijn uiterlijk niks wat goed of mooi is, of wat ik goed doe, wat anderen kunnen zien? Het blijft aan je knagen en je voelt je zo…. Euhm…. Een leeg poppetje! En dan komt er toch nog een moment van hoop en besef dat je geen lege pop bent…. Wat een verlossing! Je bent meer dan de buitenkant voorstelt.- Je bent een intellectueel persoon. Waaaat? Heb ik dat goed gehoord? Hey, dat is pas leuk en anders om te horen, wat leuk! Het doet me goed. Ik ben toch echt geen etalagepop! Eindelijk een positieve opmerking en niet over mijn uiterlijk! – Je bent een sterke vrouw. – Je kunt goed leiding geven. – Je bent slim. Nee, ga fietsen, denk ik in me jezelf, echt waar? Complimenten over mijn innerlijk en niet over mijn uiterlijk? Ja, ja, het is toch allemaal echt gezegd. Alweer een compliment en niet over mijn uiterlijk! Ik voel me goed en het doet me tevens goed! Ik merk dat dit soort complimenten blijven hangen, vooral wanneer je je onzeker of down voelt. Echt, het helpt je weer om bovenop te komen. Terugdenken aan deze soort complimenten motiveren je weer om er tegenaan te gaan.Je voelt je niet oppervlakkig en dat er meer schuilt achter je uiterlijk, je innerlijk. Dat anderen meer zien in jou, je innerlijke kracht en schoonheid en dat is pas mooi!

13 okt 08

Liefdesgeluk, gebaseerd op een mooi uiterlijk?

Heb je een vriend of iets in die richting? Nee is je antwoord. – Nee? Het “nee” met vraagteken wordt herhaald op een ongeloofwaardige toon en blik. Nee, echt niets, herhaal je weer. - Waarom niet? Tja, gewoon niet. - Hoe kan dat dan? Jah, hoe dat kan, nou….. Dat kan gewoon, je kunt bijvoorbeeld alleen sukkels in je leven treffen? Je komt de juiste nette jongeman nog niet tegen, omdat hij vertikt uit zijn grot te komen? Wellicht durf je het niet meer? Of je wilt gewoon nog niet? En wat dacht je van dat het simpelweg nog niet de tijd daarvoor is, iets waarover jezelf niet de controle over hebt, maar alleen voor de gelovigen de Machtige en Alwetende, Allah. - Ja, maar hoe kan dat, zo een mooi meisje dat er altijd zo goed en leuk uitziet? Tja, daar sta je dan met een mond vol tanden, niet wetend wat je hierop verder moet zeggen en wat je aan het denken zet…………
Hey, als dat zo is hé, hoe kan dat dan, denk je dan. Ja, vertel jij mij hoe dat dan kan, jij, die het bizar vindt dat een mooi meisje geen geliefde in haar leven heeft. Ik begin het eveneens bizar te vinden. Ik snap het tevens niet meer…..Is het vinden van geluk in de liefde met een mooi uiterlijk vanzelfsprekend? Uiterlijk speelt een grote rol, de ogen willen ook wat. De eerste indruk speelt een rol, oké, het brengt je bij elkaar, maar het is toch het innerlijk wat iemand bij elkaar houdt? Bont van buiten, str*nt van binnen, heeft dat alsnog geluk in de liefde? Maar hoe zit het dan met een knappe jongen met een lelijk meisje of andersom, een lelijke jongen met een mooi meisje? Huh, ik snap het niet meer.Wat is mooi? Wat is lelijk? Zit de lelijkheid of schoonheid niet verborgen achter de ogen van de behouder?Dan hoor je van een niet-Turkse: - Als ik een Turk was geweest, dan was ik al getrouwd met je en de big smile wordt bigger in zijn gezicht. En maakt zijn zegje af met de uitspraak: - Ik snap ook niet waarom je geen vriend hebt? Geweldig, had ik net nodig, not! Bedankt voor je verheldering, not! En weer zet het je aan het denken…..En dan hebben we de leeftijd, de getallen. – Je bent al 25 jaar, je hebt de leeftijd bereikt om te huwen. Erger nog: - Je bent de leeftijd al gepasseerd om te trouwen! Om het Turkse gezegde "evde kalmis kiz" letterlijk te vertalen, thuis-blijvend-meisje! Jaja, dat is slecht bij ons, dat betekent dat niemand je wilt huwen en dat je te oud bent om nog aan een potentiële echtgenoot te komen! Daar sta je dan met schele ogen. En wat als ik dat gewoon nog niet wil! En wat als ik er gewoon nog niet klaar voor ben en me geestelijk nog 19 jaar voel! En, en wat als mijn potentiële echtgenoot nog niet is komen opdagen, omdat hij liever uit zijn neus vreet in zijn grot?! Het gaat door, het blijft je achtervolgen als je een bepaald leeftijd hebt bereikt en dit is voor ieder ander weer divers."Ring, ringgg", mijn telefoon gaat over. Ik neem op en we hebben het eerst over koetjes en kalfjes en al gauw houdt het daarmee op. – Hoe denk je erover, wil je?. Nee, tante (het is verdomme mijn achterneef, denk ik). – Waarom??? Ik zie hem als een broeder, antwoord je dan. – Dan kap je ermee hem als broeder te zien! Nee, dat kan ik niet en ik denk overigens nog niet aan trouwen, zeg je verder. – Hoezo niet, je hebt reeds de leeftijd bereikt om te trouwen, eigenlijk al gepasseerd! -Je bent 23! Naaa, kan het nog gekker?
Ik dwaal af, het gaat nu niet om de leeftijd in liefdesgeluk.Waar was ik gebleven, oh ja, het hebben van liefdesgeluk met een mooi uiterlijk.Alsof het nog niet bizar genoeg is hoor je het van de mannen zelf de bizarre van het verhaal. – Hoeveel vrienden heb je wel niet gehad? Pardon? Vraag eens gewoon, heb je wel een vriend gehad? – 6, 7? Wat?!?! De ogen worden wijd open van de schrik, je begint aan jezelf te twijfelen. Je denkt, ik heb toch niet in mijn slaapwandelen met jongens zitten daten? Om mijn God?!!! Je schrikt weer wakker en keert terug naar de realiteit – Ja, zo een mooi meisje, er zullen vast mannen achter je aan zitten, mannen die je willen. Ja, dus, denk je dan, en dat zou betekenen dat ik met de eerst volgende sukkel iets begin, omdat ik in jouw ogen er mooi uitzie? Of dat ik de moeite neem om achterom te kijken naar iemand die elk meisje naroept of nafluit dat toevallig passeert? Ooit gedacht aan dat anderen jouw ogen niet hebben, mij anders waarnemen dan jij en mij als lelijk kunnen zien? Daarna komt de lach, de lach van ongeloofwaardigheid wat je verdomme moet aanzien. Je lacht als een aap terug en het enige wat uit de mond komt: ‘Dan niet’. Daar zit je dan weer, stil, niet wetend waarom ze dat denken en zeggen….Liefdesgeluk, vind je dat met een mooi uiterlijk? Liefdesgeluk, is dat nou gebaseerd op een mooi uiterlijk? Nee dus. Of toch wel? Weet ik niet. Ik weet het alweer niet, jij wel? Kan jij het mij vertellen?

5 okt 08