Stage 2

Vandaag was het mijn tweede dag op stage. De ochtend was rampzalig want ik kon geen koffie drinken en ik snakte urenlang naar koffie. Uiteindelijk werd ik beetje bij beetje wakker. Nou, er was echt weinig tot niets te doen, dus hebben mijn klasgenoot (met wie ik samen stage loop) en ik het gehad over huidproducten, huidverzorging en over mode :p In die tussentijd kwam er wel een leerling of leerlingen naar binnen met een vraag of vragen waar wij niet over gingen. Uiteindelijk hebben we op ons deur een notitie geplakt met erop; wie we zijn en dat ze met laat komen en wanneer ze uit de klas gegooid worden niet bij ons terecht kunnen en zo, maar tevergeefs, ze bleven maar komen :D Pure nieuwsgierigheid onder die leerlingen, wie we zijn en wat we doen. Ik heb ook een geval gehad dat ik me niet professioneel heb kunnen gedragen. Sorry, maar dat kind was zo grappig dat ik gewoon waar hij bij was in de lach schoot. Nou kwam een jongen met 2 vrienden en vertelde dat hij een probleem had, waarop een ander vriend van hem zei dat ze niet bij ons moesten wezen. We zijn er ook o.a. wanneer leerlingen problemen hebben, dus ik zei dat hij gerust zijn verhaal bij ons kwijt kon. De manier hoe die jongen sprak, echt straattaal, zijn handgebaren en het belangrijkste ‘zijn verhaal’, nou ik kon niet meer. “Broek ging omlaag en toen broek omhoog”… (mompelde snel nog wat, iets wat ik niet begreep). Ik begon hier al met lachen, want ik begreep zijn broek omhoog en omlaag verhaal niet en hysterisch dat hij deed :D Hij moest ook lachen, maar ging door: “De juf had haar bril niet op, ze ziet zonder bril niet goed, ik heet YN en hij heet YR. YR was vervelend aan het doen en zo…. (mompelde snel nog wat). Toen schreef ze mijn naam op het bord en werd boos op mij. Ik werd toen ook boos en zei; kijk juffrouw, we zitten in de maand Ramadan, de maand van vergeving……” Ja, sorry misschien ben ik gek, maar toen ging ik letterlijk stuk van het lachen en kwam niet meer bij. Hoe bedoel je de juffrouw gek maken en wanneer juf jou eruit stuurt het hebben over de maand Ramadan en vergeving :D Godzijdank nam mijn klasgenoot het van mij over toen ik in het begin al een beetje begon met lachen. Jeuj, ik heb echt gelachen. Ik vroeg achteraf mijn klasgenoot of ze het allemaal niet zo grappig vond en dat ik het knap vond dat ze niet moest lachen om die jongen en zijn manier van vertellen. Ik dacht misschien ben ik een gek die om alles lacht. Zij antwoordde: “Ik ken ze, ze zijn mijn soort”. Dus dat ze weet hoe Marokkaanse jongeren zijn en dat ze dikwijls zo zijn. Later ging mijn klasgenoot weg en was ik alleen. En ja hoor, er kwamen toen 2 andere jongens naar binnen die al een tijdje bij ons deur in de buurt, op de gang zaten. Zijn verhaal was dat hij door zijn mentor eruit was gestuurd en dat hij bij ons in het lokaal moest zitten. Zijn vriend ging helemaal plat, want ja, zijn vriend heeft een goed verhaal verzonnen (volgens die 2 dan) om gezellig bij ons in het lokaal te komen zitten. Ik vertelde hem dat hij niet bij ons moest wezen, maar in de mediatheek. Hij nam ook gezellig plaats in het lokaal en ging er nog bij zitten. De jongen bleef volhouden dat zijn mentor hem naar ons had gestuurd. Ik in herhaling vallen en opeens leek hij het zogenaamd te snappen waarop hij “ow, is goed juffrouw” zei en lachend wegging. Zijn andere vriend ging nog helemaal plat hé :D Die twee hadden dus echt lol onderling. Ik moest er achteraf ook om lachen. Ben ik blij dat ik me in dit geval wel professioneel heb kunnen gedragen :p Dit wordt dus een leerdoel voor mij, dat ik me als een professioneel blijf gedragen en mijn emoties onder controle weet te houden wanneer het moet. Ik kan niet altijd lachen :D Zo zullen ze mij nooit serieus nemen terwijl ik best serieus ben :p Ach ja, ik ben pas begonnen, komt goed. Grappige leerlingen daar, waar ik stage loop, vooral de jongentjes :D