20 oktober 2009
Ik zit nu op centraal station in Café Balkon. Om tijd te doden (ik moet over een uur de trein nemen) dacht ik aan dit plekje waar ze koffie hebben en zitplekken die uitkijken op het station. Ik dacht, ik ga mijn boek (Voor liefde zie letter L van Paola Calvetti) dat ik nieuw gekocht heb lezen, maar algauw werd ik afgeleid door mensen die op het station liepen. Zoveel mensen en allemaal anders. Het is grappig om te zien dat sommige mensen hun eigen loopje hebben :D Ik schijn dat ook te hebben, een zelfverzekerd en arrogant loopje (volgens vrienden). Ik moet denken aan een Nederlandse vrouw die me ooit op mijn loopje aansprak. Ik zat toen bij een tramhalte. – “Mag ik je wat vragen, zit je op ballet of een ander dansles”, (iets in die trant). Ik: “Nee, hoezo?” – “Je loopt zo mooi recht als een danseres, heel recht en je zit er weer ook zo heel recht bij.” Ik was die dag trouwens uitgeput, dus ik dacht dat ik ook uitgeput zat, dus niet :D Ik weet het dus goed te verbergen, onbewust.
Terug naar Café Balkon; allemaal Hollanders, geen allochtoon te bezichtigen, behalve ik. Volgens mij is de doelgroep van dit cafeetje voornamelijk ouderen en Hollanders (er zitten alleen maar oude mensen). Het klinkt wellicht saai, maar het is echt een leuk cafeetje! Leuk muziekje op de achtergrond, net Anouk. Mijn favoriete liedje draaide net op het moment toen ik een poging waagde om weer te lezen. ‘Michel’ werd gedraaid ♥ Ik ben dus gaan stoppen met lezen en ben naar het liedje gaan luisteren (wat een prachtig liedje).
Jeuj, mijn hand doet nu zeer van het schrijven en ik schrijf heel slordig. En nu? Ik ben uitgeschreven. Ik ga door met het observeren van mensen. Ik heb nog een halfuur om de trein te nemen. Café Balkon is dus een aanrader als je op het station bent en tijd hebt. Het is er knus, je kan lezen of gewoon mensen observeren, net zoals ik :p Ze hebben ook lekker koffie!
Ow naast mij zitten oude vrouwtjes en ze hadden het over het plafond van het station; ‘dat ze zoveel tijd aan het plafond hebben besteed’. Ik, de nieuwsgierige jonge allochtoon (ja, ik ben de enige allochtoon en jong mens in dit cafeetje) heb ook naar het plafond gekeken. Wat een kunstwerk! Dus mocht je er ooit zitten om koffie te drinken, mensen te observeren of te lezen, vergeet niet om naar het plafond te kijken. En nog iets, laatste. Ik zag net een groep oude vrouwen lopen. Ze hadden allemaal een rood hoedje en ze hadden allen rood met paars aan. Fashion killers! Dus bij deze, combineer paars nooit en te nimmer met rood! Het doet pijn in de ogen en gezicht, ik kreeg er een zuur gezichtje van :p Nu stop ik echt met schrijven!
Ik zit nu op centraal station in Café Balkon. Om tijd te doden (ik moet over een uur de trein nemen) dacht ik aan dit plekje waar ze koffie hebben en zitplekken die uitkijken op het station. Ik dacht, ik ga mijn boek (Voor liefde zie letter L van Paola Calvetti) dat ik nieuw gekocht heb lezen, maar algauw werd ik afgeleid door mensen die op het station liepen. Zoveel mensen en allemaal anders. Het is grappig om te zien dat sommige mensen hun eigen loopje hebben :D Ik schijn dat ook te hebben, een zelfverzekerd en arrogant loopje (volgens vrienden). Ik moet denken aan een Nederlandse vrouw die me ooit op mijn loopje aansprak. Ik zat toen bij een tramhalte. – “Mag ik je wat vragen, zit je op ballet of een ander dansles”, (iets in die trant). Ik: “Nee, hoezo?” – “Je loopt zo mooi recht als een danseres, heel recht en je zit er weer ook zo heel recht bij.” Ik was die dag trouwens uitgeput, dus ik dacht dat ik ook uitgeput zat, dus niet :D Ik weet het dus goed te verbergen, onbewust.
Terug naar Café Balkon; allemaal Hollanders, geen allochtoon te bezichtigen, behalve ik. Volgens mij is de doelgroep van dit cafeetje voornamelijk ouderen en Hollanders (er zitten alleen maar oude mensen). Het klinkt wellicht saai, maar het is echt een leuk cafeetje! Leuk muziekje op de achtergrond, net Anouk. Mijn favoriete liedje draaide net op het moment toen ik een poging waagde om weer te lezen. ‘Michel’ werd gedraaid ♥ Ik ben dus gaan stoppen met lezen en ben naar het liedje gaan luisteren (wat een prachtig liedje).
Jeuj, mijn hand doet nu zeer van het schrijven en ik schrijf heel slordig. En nu? Ik ben uitgeschreven. Ik ga door met het observeren van mensen. Ik heb nog een halfuur om de trein te nemen. Café Balkon is dus een aanrader als je op het station bent en tijd hebt. Het is er knus, je kan lezen of gewoon mensen observeren, net zoals ik :p Ze hebben ook lekker koffie!
Ow naast mij zitten oude vrouwtjes en ze hadden het over het plafond van het station; ‘dat ze zoveel tijd aan het plafond hebben besteed’. Ik, de nieuwsgierige jonge allochtoon (ja, ik ben de enige allochtoon en jong mens in dit cafeetje) heb ook naar het plafond gekeken. Wat een kunstwerk! Dus mocht je er ooit zitten om koffie te drinken, mensen te observeren of te lezen, vergeet niet om naar het plafond te kijken. En nog iets, laatste. Ik zag net een groep oude vrouwen lopen. Ze hadden allemaal een rood hoedje en ze hadden allen rood met paars aan. Fashion killers! Dus bij deze, combineer paars nooit en te nimmer met rood! Het doet pijn in de ogen en gezicht, ik kreeg er een zuur gezichtje van :p Nu stop ik echt met schrijven!
* Pic made by mobile
7 opmerkingen:
Hoi! Ik zocht iets over Tarik Tufan en kwam'op jouw site terecht. Na wat geblader kwam ik er achter dat jij ***
Hoi, wat toevallig dat je op mijn site terecht bent gekomen. Ik heb je bericht een beetje gewijzigd wegens persoonlijke redenen, ik hoop op je begrip :)
Leuk dat je ook een soort van blog hebt. Ik zal er zeker naar kijken, ziet er interessant uit!
Liefs!
Ja, tevafuk :) als je Tarik Tufan intikt bij google, staat jouw site op de eerste pagina... ik heb al een paar stukjes van je gelezen. Heel leuk om te lezen!
En, ik begrijp je hoor. :)
Groetjes.
Purple
Ow, oke, wist ik niet :D
Leuk om te horen! Kritiek is altijd welkom, ik ben niet een kei in schrijven, dus zo leer ik er ook van en uiteraard je mening, vind ik ook leuk om te lezen ^_^
Waarom zou ik kritiek hebben? Is niet nodig. Je schrijft gewoon wat jou boeit. En ik vind dat je leuk schrijft. Openhartig en direct. Je gunt de lezer een blik in jouw wereld. Blijf vooral schrijven..:)
Groetjes,
purple
asiii, dat is zooo leuk hè! bizim de otobüsü beklerken istasyona oturup insanlarí seyrettigimiz çok olur. farklí yüzler, giyim tarzlarí, birini bekleyenler ya da treni kaçírmamak için kosturanlar falan. insan seyrederken yüzünde bi tebessüm olusuyor. gerçi bizimkisi daha çok sírítmak adí altína giriyor. biz daha çok cins insanlara odaklaníp insanlarí ''uitlachen'' yapíyoruz. bi gün meydan daya yiyecegiz diye korkmuyor degilim ama çok zevkli oluyo napag. :idi:
Boyle birseyi tek basina yapmalisin yoksa cok feci bir sekilde giybet ediyorsun :idi: Allaaam birde bile bile ya. Insan ister istemez birseyler bulup dile getirior, yanliz olunca sadece akilda, kalpte kaliorki giybet olmuyor. Allah bilir bizim gibi boyle oturup baskalarini izleyenler acaba ne dusunuyordur ve diyordur :D Ik wil er niet eens aan denken :idi:
Een reactie posten