Complimenten!

Het was een zonnige dag in Amsterdam, oktober 2008. Ik was met een hele lieve en leuke vriendin Hül, met wie ik urenlang over alles en nog wat kan praten. We zaten op een andere vriendin te wachten. We zijn toen aan het water tegenover het centraal station gaan zitten, de kant waar je een rondvaart kunt nemen om Amsterdam via kleine bootjes te bezichtigen. We hadden mooi uitzicht en we raakten aan de praat. Toen hadden we het over complimenten. Ik had het over het effect van complimenten dat over het uiterlijk ging en over het effect van complimenten dat over het innerlijk ging, wat het bij mij deed. Op een gegeven moment zei mijn liefste vriendin: “Waarom schrijf je niet hierover iets”. Zo gezegd, zo gedaan, ik heb het geprobeerd.

- Je ziet er leuk uit. Dank je, zeg je uit beleefdheid. – Je bent een mooi meisje. Dank je, zeg je uit beleefdheid. – Je ziet er elegant uit. Dank je, zeg je weer uit beleefdheid. – Je ziet er altijd stijlvol uit, je ziet er weer leuk uit. Dank je, dank je, zeg je weer uit beleefdheid en zo blijft het doorgaan. Op een gegeven moment heb je het gewoon gehad, complimenten over je uiterlijk. Waarom heb je het dan gehad? Het is toch leuk om van anderen leuke en lieve woordjes te horen? Ja, maar niet als het altijd over het uiterlijk gaat. Je gaat je afvragen of alleen je uiterlijk telt en opvalt. En dan denk je, is dat het enige wat goed is aan mij, mijn uiterlijk en verder niets? Mijn innerlijk dan? Je voelt je net als een etalagepop. Een ding met een buitenkant en geen binnenkant, een lege binnenkant. Nee, nee, ik heb echt geen eigendunk van mezelf of dat ik me iedere ochtend voor de spiegel bewonder. Wie krijgt er nou geen complimenten over zijn uiterlijk? Niemand! Wie heeft er nou nooit van zijn leven iets leuks gehoord over zijn uiterlijk, al gaat het maar over je ogen of een leuk truitje dat je draagt? Hoe lang blijft een compliment dat over je uiterlijk gaat bij je hangen? Niet lang, in ieder geval bij mij niet. Je gaat je eveneens afvragen of de complimentjes wel gemeend zijn, ik bedoel het floept uit iedereen zijn mond en nog wel eens dezelfde complimenten. Je kunt het op een gegeven zelf invullen! Ja echt! – Je ziet er… Leuk uit, zeg je in jezelf! Ja hoor, dat kwam ook uit de mond van de complimentgever. – Je bent…. Een mooi meisje! Ja, en alweer is het raak!
Zijn we zo oppervlakkig geworden dat we alleen naar het uiterlijk kijken en niet verder? Telt alleen het uiterlijk van een persoon? Is het voldoende om een mooi uiterlijk te hebben om door het leven te gaan en geaccepteerd te worden? Zit er dan niet ‘iets’ schuil achter een mooi uiterlijk? Innerlijk! Is een mooi uiterlijk blijvend? Het is toch echt het innerlijk dat blijvend is. Schoonheid is tijdelijk.Je voelt je niet compleet op de één of ander manier. Heb ik buiten mijn uiterlijk niks wat goed of mooi is, of wat ik goed doe, wat anderen kunnen zien? Het blijft aan je knagen en je voelt je zo…. Euhm…. Een leeg poppetje! En dan komt er toch nog een moment van hoop en besef dat je geen lege pop bent…. Wat een verlossing! Je bent meer dan de buitenkant voorstelt.- Je bent een intellectueel persoon. Waaaat? Heb ik dat goed gehoord? Hey, dat is pas leuk en anders om te horen, wat leuk! Het doet me goed. Ik ben toch echt geen etalagepop! Eindelijk een positieve opmerking en niet over mijn uiterlijk! – Je bent een sterke vrouw. – Je kunt goed leiding geven. – Je bent slim. Nee, ga fietsen, denk ik in me jezelf, echt waar? Complimenten over mijn innerlijk en niet over mijn uiterlijk? Ja, ja, het is toch allemaal echt gezegd. Alweer een compliment en niet over mijn uiterlijk! Ik voel me goed en het doet me tevens goed! Ik merk dat dit soort complimenten blijven hangen, vooral wanneer je je onzeker of down voelt. Echt, het helpt je weer om bovenop te komen. Terugdenken aan deze soort complimenten motiveren je weer om er tegenaan te gaan.Je voelt je niet oppervlakkig en dat er meer schuilt achter je uiterlijk, je innerlijk. Dat anderen meer zien in jou, je innerlijke kracht en schoonheid en dat is pas mooi!

13 okt 08