Ik hoorde onlangs dit mooi liedje "you could be happy" van Snow Patrol voor het eerst en dacht:
Bij,
Ik wil nogmaals ‘sorry’ zeggen. Ik heb het destijds reeds gezegd, maar dat was nadat ik de schade had verricht. Ik was hard en heb je hard doen vallen op je bek. Sorry, ik was mezelf niet! Dit was nooit de bedoeling geweest. Af en toe denk ik nog aan je. Ik vraag me stiekem af of jij dat ook doet. Jij bent de meest bijzondere persoon geweest die ik tot nu toe ontmoet heb. Alleen weet jij dit niet en zal jij dit ook nooit weten. Ik kom er ook net achter.
Destijds kon ik me irriteren aan je telefoontje of sms, maar nu mis ik het.
Ik vraag me af of je mijn papieren foto, wat je verborgen had in een jas van jou reeds verscheurd hebt? Je zou het laatst doen, maar het was je toen niet gelukt, vertelde je me later. Ik denk dat het je uiteindelijk toch is gelukt en terecht ook.
Na jaren heb je uiteindelijk mijn nummer uit je telefoon kunnen wissen, maar ik vraag me af of je me eveneens uit je geheugen hebt kunnen wissen. Ik nog niet. Raar, hé? Zou jij dus nooit denken en verwachten van mij. Ik eveneens niet van mezelf.
Elk jaar belde of sms’te je mij op mijn verjaardag. Dit heb je een paar jaar volgehouden en je bent er nu helemaal klaar mee. Terecht ook. De andere dingen wat je voor me hebt gedaan, benoem ik niet. Dit zal alleen maar schriftelijk bevestigen hoe slecht ik ben geweest, hoe hard ik ben geweest, hoe blind ik ben geweest en hoe ondankbaar ik ben geweest. Sorry.
Ik hoop dat je gelukkig wordt en dit meen ik oprecht. Ik hoop dat je het geluk vindt, wat je niet in mij hebt kunnen vinden......
Sorry.
5 dec 08
* You could be Happy (I hope you are!)- Snow Patrol
