06-... Eindelijk!

Na 3 jaar weet ik eindelijk mijn mobiel nummer uit mijn hoofd! Dit is ook de eerste keer dat ik zo lang hetzelfde nummer heb. Normaal gesproken nam ik na een jaar een ander nummer. Dit had ik vooral te danken aan mensen die levenloos waren en niets anders wisten dan anderen telefonisch lastig te vallen. Ik had toen besloten om mijn nummer niet meer uit mijn hoofd te leren, omdat ik toch weer elke keer een nieuwe had. Het grappige en rare wat ik in het begin vond van de levenloze bellers was, ze bellen en praten niet. Wat heb je daaraan als beller? Op een gegeven moment werd het erg irritant! (Ik nam zo weinig mogelijk op wanneer ik anoniem werd gebeld). Ik kon destijds mijn telefoon met een gerust gevoel in de woonkamer achterlaten, maar na een incident doe ik het nooit meer! Mijn telefoon ging een keer over in de woonkamer en ik was in mijn slaapkamer. Ik was mijn telefoon dus in de woonkamer vergeten. Mijn moeder riep mij en zei vervolgens toen ik in de woonkamer was: “Al, benim sesimi begenmedi” (neem, mijn stem vond hij/zij niet mooi). Mijn vader was erbij, wat niet zo erg was, maar mijn broer zat er ook bij en zijn blik was pijnlijk. Ik zei ‘hallo’ en ik hoorde niets. Ik wist dat het die levenloze beller was, ik wist me door mijn broer geen houding te geven en bleef lachend ‘hallo’ roepen (ik weet ook niet waarom ik ging lachen) en toen hing ik op. Ik liep toen snel naar mijn kamer en tot mijn verbazing heeft mijn broer ook niet gevraagd wie dat was. Werd ik een ander keer nog een keer gebeld, deze had geen moeite met praten. Ik dacht dat het een vriend van de vriend van mijn vriendin was (huh, nog te volgen, ja, ik heb het goed getypt). Dus ik was best lang aan de telefoon met hem, hij was wel grappig en ik zei nog dat hij de groeten aan zijn vriend moest doen en dat ik ze heus wel door had. Ik belde na het gesprek lachend de vriend van mijn vriendin op om te zeggen dat hij niet meer zulke grappen bij mij moest uithalen. Toen bleek dat het helemaal niet een vriend van hem was. Mijn nummer heeft zelfs een keer in de trein op een stoel gestaan en er is echt een malloot geweest die mij gebeld en ge-sms’t heeft. Soms wist ik (bijna zeker) wie mij anoniem belde (hihihi), achtergrondgeluid en zo. Enfin. Ik heb mijn nummer nu 3 jaar, yeuh! Ik ken mijn nummer ook uit mijn hoofd, yeuyh! Ik heb ook 2 jaar lang geen last meer van levenloze bellers, yeuyh!

* (photo made by me)
* ik ben nog stapel op mijn tel, maar hey, iedereen heeft zijn slechte kanten, de batterij gaat echt niet langer mee dan een halfuur, heel irritant als je langer of zelfs een paar minuten maar aan de tel zit, hij is ook meedogenloos en valt gelijk uit, de batterij is ook heel klein en ik snapte in het begin niet waarom ik extra batterij kreeg, er schijnt een batterij voor deze telefoon te zijn die langer meegaat en die ga ik binnenkort aanschaffen, ik wil geen andere, ik ben en blijf trouw aan mijn Nokia 8800 ^_^